วันที่ ๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ก็ได้เข้ารับการบรรพชาอุปสมบท ณ พัทธสีมา "วัดเย้ยปราสาท" ต.เย้ยปราสาท อ.หนองกี่ จ.บุรีรัมย์ มี "พระครูบวรธัมจักร" เป็นพระอุปัชฌาย์ ( มรณภาพเมื่อปี พ.ศ.๒๕๔๖ ) ซึ่งได้รับ ฉายานามว่า "อุตฺตมปญฺโญ" แปลว่า "ผู้มีปัญญาสูงสุด" แล้วอยู่จำพรรษา ณ "วัดเวฬุนคราราม" ต.เมืองไผ่ อ.หนองกี่ จ.บุรีรัมย์ ๓๑๒๑๐

          พรรษาแรกนั้น ได้ศึกษานักธรรมชั้นโทต่อ (หลังจากที่สอบผ่านนักธรรมตรีขณะเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๒) และเรียนกรรมฐานควบไปด้วย ซึ่งก่อนจะเรียนนั้น พระอาจารย์ท่านก็ได้ถามกับพระลูกวัดทั้งที่บวชใหม่และเก่าว่า “ถ้าใครจะเรียนก็ไม่ต้องทำงาน ถ้าไม่เรียนก็ให้ทำงาน” ผลปรากฏว่าเพื่อนๆ ที่บวชพร้อมกันในปีนั้น ๕ รูป ต่างก็พากันเลือกเอาทำงานทั้งหมด เหลือแต่ผมเพียงรูปเดียวที่เลือกเอาเรียนหนังสือ

          เหตุผลที่เลือกเรียน ก็คือ "ขี้เกียจทำงาน" นั้นเอง (ปัจจุบันนี้ทำงานยกของหนักจนสะโพกเด๊าะ) วิชาบาลีไม่ได้เรียนเพราะไม่มีครูสอน แต่วิชานักธรรมกับวิชาพระกัมมัฏฐาน ที่พระอาจารย์สอนในปีนั้น ผมรู้สึกประทับใจมาก บวกกับการนั่งสมาธิทำให้จิตของผมซาบซึ้งในรสพระธรรมยิ่งขึ้น ผมเลยมีใจใคร่ที่จะเรียนและหมั่นนั่งสมาธิตลอดพรรษา

          จำได้ว่าผมทำวัตรสวดมนต์ไม่เคยขาด แม้แต่วันเดียวและรับหน้าที่ เป็นผู้คอยให้สัญญาณระวังทั้ง เวลาทำวัตรเช้า - เย็น และก่อนออกรับบิณฑบาต มันน่าอัศจรรรย์เป็นอย่างยิ่งก็คือ การตื่นนอนตอนตีสี่ผมจะตื่นตรงเวลาโดยไม่ต้องใช้นาฬิกาปลุกเลย(ไม่มี)

          หลังออกพรรษาก็ได้เข้าสอบนักธรรมชั้นโท จากพระอาจารย์(พระครูเวฬุนครานุรักษ์) ได้พาไปเข้าปาริวาสตามจังหวัดต่างๆ การเข้าปาริววาสทำให้ได้ยินได้ฟังธรรมะจากพระวิทยากร ที่คอยให้ความรู้ตลอด ๑๐ วัน ทำให้จิตใจยิ่งชุ่มชื้นไปด้วยธรรมของพระพุทธองค์มากยิ่งขึ้น พรรษาแรกได้เข้าปาริวาส ๓ จังหวัด ที่เข้าก็ไม่ได้ต้องอาบัติหนักอะไร แต่อาศัยการเข้าฝึกหัดตนและเรียนรู้จากการฟังเป็นส่วนใหญ่

        เดือนเมษายน ๒๕๓๖ ที่วัดเวฬุนครารามก็ได้จัดบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน ๑๕ วัน ระหว่างนั้นก็มีพระที่ท่านไปเรียนที่ต่างจังหวัดได้กลับมาเยี่ยมบ้าน และท่านได้ชวนให้ไปเรียนพระปริยัติธรรมที่เชียงใหม่ด้วย จึงตอบตกลงไปอยู่กับท่านที่  "วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร" (วัดเจ้าคณะจังหวัดในขณะนั้น) ต.พระสิงห์ อ.เมือง จ.เชียงใหม่

          พุทธศักราช ๒๕๓๘ จึงได้สมัครเข้าศึกษาต่อระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย ณ "โรงเรียนธรรมราชศึกษา" ซึ่งตั้งอยู่ภายในวัดพระสิงห์วรมหาวิหาร ตอนเรียนอยู่นั้น ได้เป็นตัวแทนนำนักเรียน จำนวน ๑,๒๐๐ กว่ารูป / คน ไหว้พระสวดมนต์หน้าเสาธงเป็นประจำทุกสัปดาห์ พอในปีพุทธศักราช ๒๕๔๐ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งประธานนักเรียน แต่ได้รับเลือกเป็นแค่รองประธาน รูปที่ ๓
          ผลงานที่ปรากฎชัดในช่วงนั้นก็คือ จัดทำหนังสืออนุสรณ์ปีการศึกษา ๒๕๔๐ สิ้นเงินกองทุนไป ๔๐,๐๐๐ บาท ได้หนังสืออนุสรณ์รุ่นจำนวนทั้งสิ้น คือ ๑,๐๐๐ เล่ม ต่อมาก็ได้ดำเนินการซื้อเครื่องขยายเสียง มอบให้ไว้แก่โรงเรียน เพื่อเป็นอนุสรณ์อีกหนึ่งชุดใหญ่ ใช้เงินกองทุนในการจัดซื้อทั้งสิ้น ๓๐,๐๐๐ บาท

        หลังจากที่จบการศึษาระดับมัธยมปลายแล้ว และในปีเดียวกันนั้น ก็ได้เดินทางกลับไปอยู่ที่วัดเดิม (วัดเวฬุนคราราม) เพื่อช่วยพระอาจารย์จัดงานบวชสามเณรภาคฤดูร้อน เมษายน ๒๕๔๑

        ขณะจำพรราาอยู่ที่วัด ก็ได้ช่วยสอนนักธรรม แก่พระภิกษุสามเณร ทั้งในวัดและวัดภายในตำบลท่าโพธิ์ชัย จำนวน ๘ วัดด้วยกัน ซึ่งเป็นวัดในความดูแลของเจ้าอธิการบุญศักดิ์ในขณะนั้น
        ได้สมัครเรียนทางไปรษณีย์ กับ มสธ. ด้วย (เรียนไม่จบ) และอบรมเยาวชน เพื่อเข้าประกวดแข่งขันชิงรางวัลการสวดทำนองสรภัญญะ / ตอบปัญหาธรรมะ / อภิปรายธรรมะ ในช่วงฤดูการเข้าพรรษา ณ ปี พ.ศ. 2541 - 2542

        หลังจากศึกษาจบแล้ว  เพื่อนที่เรียนรุ่นเดียวกัน  (พระมหาสิทธิ์ศักดิ์ อคฺควีโร)  ท่านได้ชักชวนให้ไปฝึกงานที่  "วัดเสมียนนารี"๓๒/๒ แขวงลาดยาว เขตจตจักร กรุงเทพมหานคร ๑๐๙๐๐ และทำการฝึกสอนในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพครู (ป.วค.) ณ โรงเรียนมัธยมประชานิเวศน์ แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ๑ เทอม
        พอครบ ๑ ปี จึงได้รับปริญญา ๒ ใบพร้อมกัน เข้าตำราที่ว่า "ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว" คือพุทธศาสตรบัณฑิต(พธ.บ.)รุ่นที่ ๕๐ และประกาศนียบัตรวิชาชีพครู (ป.วค.)รุ่นที่ ๑๑

        ปัจจุบันรับหน้าที่ : สอนธรรมศึกษาแก่เยาวชน ณ วัดเสมียนนารี, เป็นครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน สังกัดสำนักการศึกษาเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร,

        เป็น "ครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน" โรงเรียนในสังกัดสำนักการศึกษา เขตจตุจักร กรุงเทพฯ

        เป็น กรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ณ โรงเรียนมัธยมประชานิเวศน์ (๒๕๔๗ - ๒๕๕๑) แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร

        วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๕๑ รับพระราชทานปริญญาบัตร "รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต" สาขา รัฐประศาสนศาสตร์ (รป.ม.) มหาวิทยาลัยปทุมธานี ณ สวนอัมพรฯ กรุงเทพมหานคร