ชีวิตกับ : ความประทับใจ
**************************
        นับตั้บแต่ที่ข้าพเจ้า ได้มีโอกาสลืมตาดูโลกเหมือนกับคนอื่นๆ นั้น ก็ถือว่าเป็นบุญของข้าพเจ้าอย่างยิ่ง บุญคุณที่โยมพ่อและ โยมแม่ท่านได้เลี้ยงมา ก็ตอบแทนเท่าที่ตนสามารถจะกระทำได้         สิ่งที่ประทับใจจากอดีตจนกระทั่งมาถึงปัจจุบันนั้น ก็มีอยู่มาก มายหลายประการ ที่ทำให้ได้อื่มเอิบใจ จากการที่ได้ดำเนินชีวิตอันน้อยๆ นี้มา
        ตลอดระยะเวลาจนกระทั่งเติบใหญ่ แล้วย่างเข้าสู่ความเป็นหนุ่มนั้น ตัวเองไม่เคยทราบเลยว่า ชีวิตนี้เกิดมาทำไม เกิดมาเพื่ออะไร

 การดำเนินชีวิตช่วงนั้น ก็ไม่ต่างอะไรกับชาวบ้านทั่วไป คือมีการดิ้นรนขวนขวายทำมาหากินไปวันๆ มีการเที่ยวสนุกสนาน มีความคึกคะนอง เหมือนชายหนุ่มทั่วไป คำว่าธรรมะธัมโมก็พอจะรู้บ้าง แต่ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรมากมายนัก
        หลังจากชีวิตได้หันเข้ามาสู่ร่มผ้ากาสาวะของ องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ทำให้ตนเองได้รู้จักความหมายของชีวิต อันกว้างศอก ยาววา หนาคืบ
       ได้รู้ว่าร่างกายนี้แท้ที่จริงแล้ว สักแต่ว่าธาตุทั้ง ๔ ประชุมกันเข้าเท่านั้นเอง แล้วก็คลุกคล้าวกันอย่างพอเหมาะ จนปรากฏเป็นสภาวะที่เรียกว่าขันธ์ ๕ นั่นเอง

ธาตุ ๔ ก็คือ
        - ดิน สิ่งที่มองเห็นได้โดยง่ายก็คือผม ขน เล็บ ฟัน หนัง เป็นต้น หลังจากที่หลุดออกจากกายมนุษย์แล้ว ก็กลับเข้าสู่สภาพ เดิมของมันเองคือดิน
        - น้ำ คือ ส่วนที่เหป็นของเหลวที่อยู่ในร่างกายของเรา เช่น น้ำตา น้ำลาย น้ำเหลือง โลหิต เป็นต้น
        - ไฟ คือ ความอบอุ่นที่อยู่ในร่างกายของเรานั้น จะทำหน้าที่คอย เผาผลาญอาหาร ที่รับประทานเข้าไปให้ย่อยสลายเป็นเลือด เป็นเนื้อ เมื่ออากาศหนาวอุณหภูมิในร่างกาย ก็จะปรับให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นเพื่อความสมดุลย์ของกาย
        - ลม คือ ที่สังเกตเห็นได้ชัดเจนก็คือลมหายใจเข้า - ออก ถ้าหายใจเข้าปราศจากการหายใจออก ชีวิตนี้ก็เป็นอันว่าหมดกัน หรือถ้าหายใจออกแล้วไม่หายใจเข้าก็เช่นกัน เป็นอันต้องตาย

ส่วนขันธ์ ๕นั้น ก็คือ
        - รูป สิ่งที่มองเห็นเป็นเส้นผม ขน เล็บ ฟัน แขน ขา เห็นว่าเป็นหญิงเป็นชาย คนสูง คนสวย น่าเกลียดต่างๆ นี่แหละคือ รูป ซึ่งมันมีการแปรปรวนไปตามเหตุปัจจับ
        - เวทนา ตัวของเรานั้น ไม่ว่าจะอยู่ในอิริยาบถไหนก็ตามมันจะปวดเมื่อยอยู่ตลอดเวลา แม้แต่นัยน์ตาที่เราใช้มองดู สิ่งของต่างๆลองไม่กระพริบสัก ๑ นาที ก็จะรู้สึกว่ามันปวดแสบปวดร้อน ที่เรากระพริบนั้นเพราะเพื่อบรรเทาความเวทนาเท่านั้น มิใช่เพื่ออย่างอื่นเลย
        - สัญญา การที่เราจำได้ว่าเรามีบ้านอยู่ ณ แห่งหนตำบลใด เรียนจบชั้นไหน ที่ทำงาน มีเบอร์โทรว่าอย่างไร ก็เพราะว่าเรามีความจำที่ดี แต่บางครั้งแม้เบอร์โทร หรือข้าวของเครื่องใช้เก็บไว้ที่หนึ่งแต่กลับไปค้นหาอีกที่หนึ่ง
        - สังขาร การที่เราคิดว่าถ้ามีคนรู้ใจสักคนเอาไว้เป็นคู่ครอง หรือคู่ชีวิตคงจะมีความสุขไม่เบา และคิดว่าชีวิตต้อง มีสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างโน้นอย่างนี้ สามีหรือภรรยาของเราต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ลูกของเราต้องอยู่ในโอวาท ของเราตลอดไป อะไรทำนองนี้ ส่วนมากแล้วมันไม่เป็นไปตามปรารถนาของเรา สิ่งที่เราปรุงแต่งขึ้นมาล้วนคือสังขาร
        - วิญญาณ รูปที่มากระทบตา เสียงที่มาประทบหู กลิ่นที่มา กระทบจมูก รสที่เข้าไปกระทบลิ้นแล้วความเย็น ร้อน อ่อน แข็ง นุ่มนวล หยาบกระด้างต่างๆ ที่มาสัมผัสกับผิวหนังของเราก็ทำให้เกิดความรับรู้ต่อสภาวะต่างๆ เหล่านั้น และจิตใจของเราเช่นกัน ไม่ว่ากระทบกระทั่งทั้งทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ก็ล้วนแต่ทำให้เกิดวิญญาณความรับรู้ต่อสภาวะต่างๆ เหล่านั้น ทั้งทางที่ดีและไม่ดีได้ทั้งสิ้น และได้ทำให้ตัวเองได้รู้จักความแปรปรวนของรูปนาม ว่ามันไม่ใช่ตัว ไม่ใช่ตน ไม่ควรถือว่าของเรา ว่าตัวว่าตนของเรา

         เมื่อเกิดขึ้นมาในไม่ช้ามันก็ผันแปรเปลี่ยนไป ตามเหตุปัจจัยที่จะคอยปรุงแต่งให้มันเป็นไปตามสภาพของมัน เมื่อเปลี่ยน ไปจนถึงที่สุดแล้ว ก็ต้องแตกสลายทำขันธ์ไปตามกฎของไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านได้ตรัสแสดงแก่ชาวโลก ๒๕๐๐ กว่าปีมาแล้ว ซึ่งก็เป็นจริงตลอดกาล
        

นี่แหละคือ ความประทับใจของข้าพเจ้า